Rozdział 1.3.2



Przykład wykonywania cyklu rozkazu



Współpraca bloków procesora przy wykonywaniu cyklu rozkazu zostanie zilustrowana na przykładzie dwuargumentowego rozkazu dodawania, który w zapisie symbolicznym zapiszemy jako:
ADD A, [B]
ADD jest to mnemonik oznaczający typ rozkazu, w tym wypadku dodawanie. Dalej mamy symboliczny zapis dwóch argumentów, oddzielonych przecinkami, najpierw tzw. argumentu docelowego, potem argumentu źródłowego. Symbol A jest argumentem docelowym i oznacza nazwę rejestru procesora. Symbol [B] jest argumentem źródłowym i oznacza zawartość pamięci pod adresem zapisanym w rejestrze o nazwie B. Zatem rozkaz ten ma znaczenie "Pobierz liczbę całkowitą spod adresu zawartego w rejestrze B, dodaj do liczby całkowitej z rejestru A i zapisz wynik w rejestrze A". Zastosowany tu zapis symboliczny rozkazu stanowi uproszczenie notacji stosowanej w językach programowania niskiego poziomu - asemblerach procesorów.


Załóżmy, że w pewnej fazie pracy procesora zawartość rejestrów i pamięci jest następująca:

Rejestry
Nazwa Zawartość
PC 111
A 25
B 100


Pamięć
Adres Zawartość
100 5
... ...
111 ADD A,[B]
112 Następny rozkaz


Przy takim stanie rejestrów i pamięci cykl rozkazu przebiegnie następująco:

Faza obliczenia adresu rozkazu Faza pobrania rozkazu (jeden cykl maszynowy) Faza dekodowania rozkazu Faza pobrania argumentu (jeden cykl maszynowy) Faza wykonania rozkazu


Powrót do rozdziału 1
Powrót do strony głównej